signs

دلنوشته ها

یک مهمانی خیلی مهم
نویسنده : mohammadreza fahmizee - ساعت ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٢٧
 

یک مهمانی خیلی مهم

هر آدمی وقتی به مهمانی می رود به حکم منطق باید جوری رفتار کند و سخن بگوید که لطمه ای به شخصیتش وارد نشود،نگاه صاحبخانه به او تغییر نکند و یا در بدترین حالت او را از خانه اش بیرون نکند پس یعنی باید در هنگام ناهار یا شام خوردن،چیزی به او تعارف کردن،درخواست چیزی را داشتن،گفتگو کردن با میزبان یا سایر مهمانان و... آدابی را رعایت کند.البته گاهی اوقات هم رعایت این آداب ممکن است به دلایلی کمتر شود و آن هم وقتی است که صاحبخانه مثلاً:پدر،مادر،خواهر،برادر و....تو باشد.

این مثال ساده بیانگر وضع ما در این دنیاست که همه مهمان صاحبخانه ای به نام خدا هستیم.پس همانطور که در در یک مهمانی ساده آداب و قواعدی را رعایت می کنیم در این مهمانی هم طبیعتاً باید همین گونه باشیم تا صاحبخانه ما را عزیز بدارد،از ما پذیرایی کند و نهایتاً وقتی مانند هر مهمانی دیگری وقت بازگشت به خانه اصلی مان رسید با روی خوش ما را بدرقه کند نه با قهر و غضب.این دنیا خانه اصلی ما نیست.خانه اصلی ما جای دیگریست که از آن آمده ایم و به آن بازمی گردیم.

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک                                                        دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

خود خدا هم در قرآن به گونه ای به این مفهوم اشاره می کند.جایی که دنیا را چشم بر هم زدنی بیش نمی داند. البته در این میان برخیها هم همانطور که گفتم با صاحبخانه صمیمی ترند.آنها پیامبران،امامان و اولیا هستند.اما ما در این میان جزء کدام دسته از مهمانان هستیم و چقدر آداب این مهمترین مهمانی عمرمان را رعایت می کنیم؟