signs

دلنوشته ها

دروغ
نویسنده : mohammadreza fahmizee - ساعت ٤:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۱/٢٦
 

ظاهر و باطن

فکر نمی کنم کسی باشه که دروغ گفتن را بد ندونه ولی در عین حال فکر نمی کنم کسی هم باشه که دروغ نگه و کسی هم باشه که هنگام دروغ گفتن احساس عذاب وجدان یا کلا احساس بدی داشته باشه(مگر موارد خیلی خیلی خاص و استثنایی و اون هم نه همه آدمها) خیلی راحت و در کمال خونسردی دروغ می گیم و جالبترش اینه که خیلی اوقات برای افزایش تاثیرگذاری دروغمون به راحتی هر گونه قسمی هم می خوریم.
واقعا چرا اینقدر فکر و عملمان با هم فاصله دارد؟ اگر واقعا اعتقاد به چیزی نداریم چرا ادعای پذیرفتنش را داریم؟