signs

دلنوشته ها

گنج بی رنج
نویسنده : mohammadreza fahmizee - ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۸/٢٥
 

گنج بی رنج

آن کس که به کف جام دارد  سلطانی جام مدام دارد

این  بیت زیبای حضرت حافظ را ،شوربختانه شاید بتوان بهترین تعریف جامعه شناسانه از روحیات و فرهنگ ما ایرانی ها دانست ،اگر "جام" را در این بیت نمادی از همان "چراغ جادوی" افسانه ای دانست که همه ما به نوعی آرزوی آن را داریم.یعنی زندگی در شرایطی رویایی بدون کمترین زحمت.

این در حالی است که ما نمونه های زیادی از اشاره به اهمیت کار و تلاش در فرهنگمان داریم از جمله: "نابرده رنج گنج میسر نمی شود" ، "برو کار می کن مگو چیست کار" ، "کار جوهر مرد است" و....

اگر ضرب المثل ها را عصاره فرهنگ هر ملتی بدانیم  (که هست)  پس چرا کار و تلاش در اینقدر نزد ما بی ارزش است؟ و این فقط مربوط به آرزوها و رویاهایمان نمی شود بلکه در زندگی روزمره مان هم نمونه های این طرز فکر را در رفتارهایمان می بینیم.

آمار بالای دزدی ها و کلاهبرداری هایی که با آرزوی یک شیه ره صد ساله رفتن است ، رواج شدید دلالی (در شاخه های گوناگون) و...تاییدی بر این معناست.اما چرا کار ارزش نیست؟ چرا همه می خواهند با کمترین زحمت،بیشترین دستاورد را داشته باشند؟