signs

دلنوشته ها

در حاشیه پخت طولانی ترین ساندویچ جهان
نویسنده : mohammadreza fahmizee - ساعت ۸:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۱۱
 

ساندویچی نه برای خوردن!

 

جمعه 26 مهر در دومین دوره جشنواره بین المللی غذا و گردشگری قرار بود طولانی ترین و ساندویچ جهان به طول 1500 متر برای ثبت در کتاب رکوردهای جهان (گینس) تهیه شود.قاعدتاً در چنین برتامه ای، هم بخاطر جنبه جهانی آن وهم بخاطر اهمیتی که اجرای دقیق و صحیح رکورد گیری دارد نظم و برنامه ریزی باید حرف اول را بزند درصورتیکه نظم این برنامه آنقدر یاد بود که پیش از آنکه فیلمبرداری برای ثبت رکورد کامل شود مردم شروع به خوردن ساندویچ کردند و در نتیجه رکورد گیری با وجود صرف هزینه ای سنگین ناکام ماند.اما تنها برخی از موارد این بی نظمی عبارت بود از:

1_حدود چند صد نفر در آماده کردن این ساندویچ مشارکت داشتند که البته تمام آنها از پیش انتخاب شده نبودند و هرکسی دلش می خواست راحت می توانست با پوشیدن"گان"(لباس ویزه اتاق عمل) جزو این افراد شودحتی تعداد زیادی هم بچه و نوجوان بین این ا فراد دیده می شدند

2_ رعایت نظافت و بهداشت یکی از نقاط ضعف و ایرادات مهم این برنامه بود بنحویکه  دستکشهای استریلی را که به دست داشتند به لباس، بدن ،میز و وسایل خود می زدند و بعد با همان دستکشهای آلوده مواد غذایی را داخل نانهای ساندویچی می ریختند

3_معمولاً درچنین رکوردگیریهایی که نیاز به حضور افراد زیادی دارد هماهنگی و همزمانی آنها درانجام وظیفه محوله بسیار مهم است اما در دو مرحله اصلی تهیه این ساندویچ که در برابر دید عموم انجام می شد یعنی گذاشتن کره و مایه مخصوص (شامل: گوشت شترمرغ،قارچ و سایر مخلفات) داخل ساندویچها کار از اولین نفرات آغاز می شد و به ترتیب جلو می رفت بنا براین با توجه به اینکه تهیه این ساندویچ در فضای باز انجام می شد و همچنین تابش اشعه آفتاب در آن ساعت روز، بین نفر اول و آخری که کره و مواد را داخل ساندویچ می گذاشت شاید حدود یک ساعت هم فاصله می افتاد

4_نظم که در چنین برنامه هایی از اهمیت بسیارزیادی برخوردار است یکی دیگر از حلقه های گمشده این برنامه بود بعنوان مثال وقتی دوربین "گینس" از متر اول مشغول تصویر برداری متراژ این ساندویچ برای تأیید صحت این رکورد بود تعداد زیادی از کسانی که وظیفه آماده کردن  ساندویچها را بعهده داشتند گیج و دستپاچه در برابر دوربین مشغول کار بودند بنحویکه یکی دستکش می خواست، دیگری قاشق می خواست و این در حالی بود که عده ای هم مدام از پشت سر داد می زدند که:"سریعتر دوربین اومد" و بچه ها هم  آن وسط می لولیدند.

واقعا چرا باید برنامه ای که با صرف هزینه گزاف به منظور مطرح کردن ما در عرصه جهانی تدارک دیده می شود اینچنین باعث آبروریزی شود؟ رسانه های متعدد خارجی که آن روز در پارک ملت حضور داشتند چگونه این برنامه را پوشش خواهند داد؟