signs

دلنوشته ها

به کجا می رویم؟
نویسنده : mohammadreza fahmizee - ساعت ۳:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٧
 

به کجا می رویم؟

درسال 1868 (16 سال پس از قتل امیرکبیر پایه گذار اصلاحات در ایران) "میجی" به امپراطوری ژاپن رسید و دوران مدرن سازی و اصلاحات آغاز شد.درآن سال تعداد بیسوادان ژاپن 90% جمعیت این کشوروشمارگان روزنامه ها 20 هزار بود اما در سال 1914(2 سال پس از پایان امپراتوری میجی) تعداد بیسوادان ژاپن به 10% جمعیت  و شمارگان روزنامه ها به یک میلیون نسخه رسید.همچنین امپراتوری میجی در راستای مدرن کردن ژاپن 5 روزنامه تأسیس کرد که یکی از آنها "یومیوری شیمبون" در 1874 بود که امروزه پر شمارگان ترین روزنامه دنیاست.

ژاپن در عرض 44 سال دوران حکومت میجی توانست بیسوادی را در کشورش تقریباً از بین ببرد اما ایران با اینکه اصلاحات را 20 سال پیش از ژاپن (با آغاز دوره صدر اعظمی امیرکبیر ) شروع کرده  بود بنا به گفته محمد احسان تقی زاده(سرپرست مؤسسه آموزش از راه دور کشور) امروز چنین وضعیتی دارد:"بر اساس سرشماری سال 85 بیش از 9میلیون و 800 هزار بی سواد در کشور زندگی می کنند که به استناد گزارش سازمان بازرسی کل کشور اگر روند فعلی ادامه پیدا کند بی سوادی 55 سال دیگر از ایران ریشه کن می شود که البته این آمار خوشبینانه است زیرا اگر واقعیت را بخواهیم در نظر بگیریم با ادامه روند فعلی بی سوادی 75 سال دیگر ریشه کن می شود"( ایسنا_سرویس اجتماعی_15/10/87)

علاوه براین بر اساس آمارهای منتشره از سوی سازمان نهضت سواد آموزی 10 میلیون هم کم سواد در کشور داریم و همچنینچندی پیش خبری درجراید به نقل از هاجر تحریری نیک صفت (رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش) آمده بود که:" بر اساس انجام طرح بین المللی سواد خواندن در جهان نشان داده شد که دانش آموزان ایرانی در این آزمون رتبه زیر میانگین را در بین 60 کشور شرکت کننده دارند."(روزنامه کارگزاران 20 آذر 87 صفحه 9)

علم آموزی همواره چه در فرهنگ دینی و چه در فرهنگ ملی ما از ارزش و جایگاه بالایی برخوردار بود است.اگر پیامبر اسلام گفته است ز گهواره تا گور دانش بجوییم یا از حضرت علی(ع) هم نقل شده که هرکس کلمه ای به من بیاموزد مرا بنده خود کرده است فردوسی بزرگ هم حدود 1000 سال پیش از آن که"الوین تافلر" اندیشمند بزرگ معاصر از نقش دانایی بعنوان مهمترین ابزار قدرت  درموج سوم تمدن سخن بگوید،گفته بود:توانا بود هرکه دانا بود.اما چرا امروز وضعیت ما اینچنین است؟ مقصر کیست؟ دولتها که هیچوقت بطور کامل شرایط اقتصادی را برای امکان و انگیزه برای تحصیل و پیشرفت در آن فراهم نکرده اند؟افزایش مظاهر رفاه و زندگی اشرافی در جامعه و رشد فرهنگ مصرف گرایی؟ افزایش اهمیت روزبروز مادیات در زندگی (بویژه در نسل جوان) وبی تأثیر بودن تحصیلات و دانش نه فقط در کسب توفیق در این زمینه بلکه حتی در نابودی فرصتهای اقتصادی؟و....

ایران فردا به کجا می رود؟