آرمانگرایی و ترس

آرمانگرایی و ترس

 

مهرداد شهسوارزاده خواننده پاپ جوان کشورمان از دوستان قدیمی و خوب من است. مدتها بود  که از من خواسته بود مطلب کوتاهی درباره خودش برای سایتش(که در دست طراحی بود)بنویسم و من پرهیز می کردم،به بهانه های مختلف و همراه با آن فروتنی های دروغین تاریخی همیشگی که:ای بابا ما که سواد این چیزها را نداریم و در حدی نیستیم و از این حرفها که البته چندان هم بیراه نبود اما نه در این حد.بهرحال این یک سوی قضیه بود و سوی دیگر آن شاید وسواس و ایده آل گرایی من که می خواستم این نوشته کوتاه به اندازه کارهای مارکز و کازانتزاکیس و کوندرا و تمام بزرگان ادبیات دنیا شاهکار باشد بدون اینکه به اندازه آنها زحمت کشیده و تلاش کرده باشم.

شوربختانه  این یکی از ویژگیهای بد ما ایرانیهاست که می خواهیم از همه بالاتر و برتر باشیم بدون اینکه برای این بزرگی زحمتی بکشیم و به قول معروف اسباب بزرگی همه آماده کنیم.این ترس و تنبلی تاریخی باعث میشود که همواره در همان پله اول باقی بمانیم.گفتم ترس یاد ترس دیگری افتادم که دست و پاگیر من در نوشتن این مطلب بود.ترس از اینکه بگویند دارم نون قرض میدهم و......که اینگونه نیست اماشوربختانه ما عادت کرده ایم و آموخته ایم که زندانی اندیشه و نگاه دیگران باشیم چون  چگونه دیده شدن برایمان مهمترازچگونه بودن است.بنابراین من آسمون و ریسمون را بهم بافتم تا چیزی ننویسم اگرچه که بالاخره هم نوشتم.

 

 

/ 4 نظر / 27 بازدید
مجنون عشق آبادی

آرزوهايت را در آسمان بجوي، محبوبت آن را به تو خواهد داد (خليل جبران جبرال)

مجنون عشق آبادی

اي دوست بگو وفا كجا رفت

اروین

سلام اگه میشه مطلب جدید بذارید تو وبلاگتون